KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/11996 E., 2015/10089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 14 - 2013/134010
- Mahkemesi
- Adana 2. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 17.01.2013
- Numarası
- 2012/939 Esas, 2013/19 Karar
- Suç
- İftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar." şeklindeki düzenleme de nazara alındığında, hakkında herhangi bir yükümlülük belirlenmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan yargılamada "Mahkememizce 02.03.2010 gün ve 2008/434 Esas,
2010/141 sayılı kararla iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı verilen ve 04.06.2010 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karardan sonra, üç yıllık denetim süresi içinde 21.09.2011 tarihinde işlediğiniz kasıtlı suçtan dolayı Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2012 tarih ve 2011/661 Esas, 2012/901 sayılı Kararıyla hapis cezasına mahkûm edildiğinizin bildirilmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması söz konusu olabileceğinden, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunmanız veya diyeceklerinizi duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmeniz gerekmektedir.
Mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediğiniz veya diyeceklerinizi yazılı olarak bildirmediğiniz takdirde hükmün açıklanmasına karar verilecektir" uyarısını içeren tebligatın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, bu açıklamayı içermeyen tebligat üzerine mazeretsiz olarak duruşmaya gelmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/11996, K. 2015/10089, 3 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama