Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1202 K.2014/6798

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık M..'e 27.02.2013 günü tebliğ edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tebliğden başlayan bir haftalık süreden sonra 26.09.2013 tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık M...in süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık İbrahim hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık İ..in savunması, mağdur beyanları ile dosya kapsamından; barda tanışıp birlikte alkol aldıkları mağdurun, mekanı tanık Tezcan ile terk etmesi nedeniyle sanık İ..ve diğer sanıkların mağduru Tanık T..'ın aracından indirip zorla kendi araçlarına bindirdikten sonra ormanlık alana götürüp, Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğünün 30.04.2012 tarihli raporunda belirtildiği üzere TCK.nın 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturacak şekilde yaraladıkları olayda.

TCK.nın 109/6. maddesine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi amacıyla veya sırasında meydana gelen ve aynı Kanunun 87. maddesi kapsamı dışında kalan kasten yaralama eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun "cebir" unsurunu oluşturduğu, mağdurda meydana gelen ve TCK.nın 86/1. maddesi kapsamındaki yaralanmaların ise aynı Kanunun 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasında dikkate alınabileceği gözetilmeksizin, ayrıca kasten yaralama suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması,