Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/12027 K.2015/8971

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine ilişkin 26.09.2014 tarihli Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğü giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cinsel taciz suçundan verilen cezanın tür ve miktarı itibariyle kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen 26.09.2014 tarihli Ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure G...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK'nın 109/2 maddesi yerine 109/2-f yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdur A..’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdure ile mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın pasta ikram edip gezdirmeyi vaad ederek aracına bindirmeye çalıştığı mağdur ile mağdurenin sanığın yanından hızla uzaklaştıkları, bunun üzerine sanığın sevk ve idaresindeki araç ile mağdur ve mağdureyi takip etmeye başladığı ve yanlarına yaklaşıp araçtan inerek kollarından tutup iteklemek suretiyle cebir uygulayarak zorla aracın arka kısmına bindirmeye çalıştığı ve mağduru bindirdiği, mağdurenin ise arabaya bindirirken kaçtığı ve sanığın aracına binmek üzere yöneldiğinde mağdurun da bindiği araçtan kaçtığı anlaşıldığından, sanığın mağdura yönelik eyleminin de teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmasına rağmen suçun tamamlandığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,