Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/12176 K.2016/3520

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, babası olan sanık hakkında, 2008 yılında birlikte kaldıkları evde cinsel organına dokunduğu hususunda 2009 yılında mahkeme kararıyla koruma altına alınmasının ardından 2011 yılında sanığın kendisini geri almak için dilekçeyle başvurduğunu öğrenince yanında kaldığı koruyucu ailesi olan...a bilgi vermesi üzerine durumun bildirildiği ...

Çocuk Yuvasında müdür yardımcısı olarak görev yapan ...'ın, mağdureyle görüşmesinden sonra çocuğuna basit cinsel istismarda bulunduğu gerekçesiyle sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasını müteakip kamu davası açıldığı, aşamalarda sanığın, kendi alt kıyafetini indirip cinsel organına dokunduğunu beyan eden mağdure ile ilgili olarak mahkemece ... ...

Üniversitesi Tıp Fakültesinde görevli iki çocuk psikiyatri uzmanından aldırılan 30.11.2012 günlü, 8243 sayılı raporda kendisiyle görüşme yapılan mağdurenin, sanığın kendisine yönelik cinsel davranışı olmadığını, anneyle birlikteliğine tanık olması nedeniyle anneye yapılan davranışın kendisine yapılmış sayıldığını düşündüğünü beyan etmesi karşısında,

... ile 30.11.2012 günlü raporu düzenleyen ... ve...'ın tanık sıfatıyla mümkün olduğu takdirde mağdurenin de hazır bulundurulduğu ortamda konuyla ilgili beyanlarının alınması ve mağdurenin dosyada verdiği ifadeleri ile çocuk psikiyatri uzmanlarına verdiği beyan arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılmasından sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,