Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1435 K.2016/338

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanıklar...ve ...in kollukta alınan beyanlarında mağdurun bıçakla kendilerini yaraladığından bahisle şikâyetçi oldukları, bu şikâyet üzerine mağdur ...'ın tutuklanarak yaklaşık 45 gün süreyle cezaevinde kaldığı,

sanıkların mağdur hakkında henüz dava açılmadan dosyaya sundukları 23.02.2009 tarihli dilekçeler ile mağdurun kendilerine böyle bir eylemde bulunmadığını ifade etmeleri ve yargılama aşamasında da benzer şekilde beyanda bulunmaları üzerine,... hakkında beraat kararı verilip sanıklarla ilgili iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından işlem yapılması için ihbarda bulunulmasından sonra atılı suçlardan açılan davada sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 267/4. maddesi yollamasıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 109/1, 3-b maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de,

olayın gelişimi ve sanıkların alınan savunmaları da dikkate alındığında üzerlerine atılı iftira suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, müsnet suçlardan beraatleri yerine dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Uygulamaya göre de;

Olayın mahiyeti ve dosya kapsamı nazara alındığında, sanıkların mağdura karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda icrai hareket yönünden değerlendirme yapıldığında, haklarında TCK'nın 109/3-b. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeden, ayrıca sanıkların kolluk beyanlarında mağdura ilişkin kasten yaralama iddiasında bulunduktan sonra ve henüz kovuşturma başlamadan önce 23.02.2009 tarihli dilekçelerle beyanlarından döndükleri anlaşılmakla, haklarında TCK'nın 269/2. maddesi uygulanmak suretiyle indirim yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini,