Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1692 K.2016/91

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ile sanığın olay tarihinden iki gün önce buluşarak ıssız bir yere gittikleri, burada öpüştükleri, sanığın mağdurenin cinsel organını okşadığı, mağdurenin de rızası ile sanığın cinsel organını eline aldığı, suç tarihinde ise sanığın rızası ile mağdurenin evine geldiği, birlikte tanık ... de olduğu halde yatakta yattıkları, bir süre sonra ...'in oturma odasına geçtiği, mağdurenin bu sırada sanığın üstüne çıkarak zorla cinsel organını ağzına soktuğunu iddia etmesine karşın yardım istemek için bağırmadığı, tanık ...'in de mağdurenin yapma dediğini ancak sesinin gülüyor gibi geldiğini duyduğunu söylediği,

eylemden sonra bir süre de evde birlikte oturmaya devam ettikleri, mağdurenin bu sırada ...'e olayı anlatmadığı, yargılama aşamasında mağdurenin sanığın kendisini sadece öptüğünü söyleyerek çelişkili beyanda bulunup, sanığın ise aşamalarda mağdurenin rızasıyla cinsel organını okşadığını, onun da kendi cinsel organını eline aldığını, başka bir eylem olmadığını savunduğu anlaşıldığından,

sanığın ağzına zorla cinsel organını sokmak suretiyle mağdureye karşı nitelikli cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,