Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/2158 K.2014/10209

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mahkemece, yapılan yargılama sırasında nüfus kaydına göre, 10 yaşında bulunan mağdurun zorunlu vekil huzurunda verdiği ifadesinde babası olan sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi, duruşmaları takip eden mağdur vekilinin sanıktan şikâyetçi olduklarına ve davaya katılmak istediklerine dair herhangi bir beyanda bulunmaması üzerine, mağdurun haklarını temsilen Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesince tayin edilen kayyımın gerekçeli karar tebliği sonrası hükmü temyiz temyiz ederek katılma istek ve iradesini açıkça gösterdiği,

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur M.ve kayyımı A..

A..'ın davaya katılmalarına, mağdur vekili Av. .... katılan M. vekili olarak kabulüne karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan soruşturma açılmasına neden olan ve olayı içeriğinde isim, adres bilgileri ve telefon numaraları bulunan bir tutanakla ihbar eden M. K., S. Ç., M. Ö. ve Z. Y. isimli şahıslar ile mağdurun babaannesi olan R.. A..'ın olaya dair bilgi ve görgülerinin tespiti amacıyla tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra bir karar verilmesi yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında mağdurun "M.. A.." yerine "R.. A.." olarak gösterilmesi,

Sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,