Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/2213 K.2016/1704

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın nitelikli cinsel saldırı amacıyla başladığı eylemden ihtiyariyle vazgeçtiği anlaşılmakla o zamana kadarki eylemlerinin basit cinsel saldırı olarak kabulü yerine bu suça teşebbüsten uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurenin temyize gelmeyen sanık ...'ın evine rızası ile geldiği ve daha sonra sanığın cinsel saldırı suçunu işlediği süreyle sınırlı şekilde mağdureyi alıkoyması eyleminde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, müsnet suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,