KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/2655 E., 2016/2458 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Basit cinsel saldırı (sanık ...), kasten yaralama (sanıklar
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.
14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 TL'ya kadar (3.000 TL dâhil) adlî para cezasına ilişkin hükümlere yönelik temyiz yoluna başvurulamayacağının belirtilmesi karşısında, sanıklar haklarında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ... ile müdafii ve sanık ...'un anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde Kasıtlı bir suçtan sanık hakkında hapis cezası verildiği halde TCK'nın 53/1.maddesinin uygulanmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.06.2008 gün ve 2008/5-56 Esas, 2008/156 sayılı kararında açıklandığı üzere 53. maddede belirtilen hak yoksunluklarının, mahkumiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle infaz sırasında dikkate alınması gerekeceğinden, 53. madde ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı da nazara alınarak bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/2655, K. 2016/2458, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama