Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/3026 K.2014/4437

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ile savunma nazara alındığında sanığın olay günü okuldan evine dönen 20 yaşındaki mağdureyi takip etmesinin ardından durumu fark edip oturduğu apartmanın dış kapısını açarak içeriye giren mağdurenin peşinden binaya girdiği ve merdiven kısmında arkadan sarılarak kucakladığı, mağdurenin kendisini kurtararak üst kata çıkması üzerine olay yerinden kaçtığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eyleminin fiziki temas içermesi nedeniyle TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,