Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/3229 K.2014/7824

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Adli Tıp Kurumunun istikrar kazanmış uygulamasına göre TCK.nın 102/5. maddesi kapsamında beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az bir yıllık sürenin geçmesi koşulunun arandığı, Mersin Üniversitesi Hastanesi tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarihli olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığını belirten raporun ise bu süreden önce alınması nedeniyle usulüne uygun olmadığının ve sanığın yalnız kaldığını bildiği mağdurenin evine rızası dışında girip onu zorla yere yatırdıktan sonra üzerine çıkarak göğsünü ve vücudunun diğer bölgelerini ellediği,

mağdurenin kilot ve pantolonunu zorla soymaya çalıştığı, ancak mağdurenin etkin direnmesi ve sanığın da inzal olması nedeniyle eylemlerini tamamlayamadığının ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Sanığın olay sırasında evin balkon kapısını kapatarak, mağdureyi bulunduğu evde yere yatırıp bir süre içeride tutması şeklindeki eyleminin, cinsel saldırı suçunun cebir unsuru olduğu gözetilerek, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,