KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/3248 E., 2014/8152 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma
- Hüküm
- Çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile atılı diğer suçlardan mahkûmiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyada bulunan nüfus kayıt örneğinden, suç tarihinde 14 yaş içerisinde bulunduğu anlaşılan mağdura karşı cebir kullanmak suretiyle basit cinsel istismarda bulunan sanık hakkında, TCK.nın 103/4. maddesi yerine sehven 103/3. maddesinin uygulanması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Sanığa mahkemece 5271 sayılı Kanunun 150/3. maddesi uyarınca baroca görevlendirilen zorunlu müdafiye ödenen avukatlık ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesinde şüpheli veya sanığın “Müdafii tutmak için mali olanaklardan yoksun bulunması ve adaletin selametinin de gerektirmesi halinde, mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından ücret ödemeksizin yararlanabilme hakkı”nın bulunduğunun açıklandığı,
iç hukukumuzda ve tarafı bulunduğumuz sözleşmede mevcut bu ilkeler karşısında, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) temel hakka ilişkin hüküm içeren 6. maddesinin, iç hukukumuzda aynı konuda kanun ve yönetmeliklerle getirilen ve yukarıda işaret edilen düzenlemelere nazaran öncelikle uygulanması gerektiği, zorunlu vekilin atılı suçlara öngörülen ceza miktarı itibarıyla sanığın istemi aranmaksızın görevlendirilmesi karşısında, zorunlu müdafii ücretinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
M.B
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/3248, K. 2014/8152, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama