Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/3256 K.2014/3219

Fuhuş suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ardahan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.11.2009 gün ve 2009/410 Esas, 2009/467 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.06.2013 gün ve 2011/13410 Esas, 2013/8192 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2014 gün ve KD-2014/65938 sayılı itirazname ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 26.06.2013 gün ve 2011/13410 Esas, 2013/8192 Karar sayılı ilamında yer alan sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükme ilişkin onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Fuhuş eyleminin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği nazara alınmadan sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Sanığın Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2008 gün ve 2007/300 Esas, 2008/15 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas olduğundan bahisle sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve infazın tamamlanmasından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş ise de, TCK.nın 58. maddesinde öngörülen mükerrirlere özgü infaz rejiminin sonuç cezanın mahkûmiyet hükmü olması halinde uygulanabileceği, tekerrüre esas alınan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir karar olduğu gözetilmeden, 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi hükmüne aykırı davranılarak, sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz

rejimine göre çektirilmesine ve infazın tamamlanmasından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,