Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/4056 K.2016/3960

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğa iftira atmaları için neden bulunmayan mağdurların özde değişmeyen beyanları, tanık olarak dinlenen...'nın mağdurlar tuvalete gittikten sonra suça sürüklenen çocuğun da ... birlikte tuvalete gittiği yönündeki beyanı ile tüm dosya içeriğine göre;

suça sürüklenen çocuğun, mağdurları oyun oynadıkları yerin yakınında bulunan caminin tuvaletine götürüp kıyafetlerinin alt kısmını çıkardıktan sonra anal bölgelerine cinsel organını sürtmek suretiyle basit cinsel istismarda bulunduğu ve eylem sonucunda mağdurların ruh sağlığının bozulduğunun sabit olması nedeniyle, hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi zorunluluğu da gözetilerek suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,