Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/4193 K.2015/4912

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 03.05.2005 tarih ve 2005/14 Esas, 2005/51 sayılı Karar ile 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesi uyarınca teşdiden 4 yıl hapis cezasına karar verildiği, bu hükmün temyiz edildiği, ancak 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.07.2005 tarihli yazı ile uyarlama yapılmak üzerine dosyanın mahalline iade edildiği, bunun üzerine 16.02.2006 gün ve 2005/176 Esas, 2006/35 sayılı Karar ile sanığın 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği,

Dairemizin 13.01.2012 gün ve 2011/1253 Esas, 2012/474 Karar sayılı ilamı ile anılan hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 326. maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulduğu, buna göre mahkemece bozulan hükümde sonuç ceza olarak tayin edilen 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, uyarlamadan önce verilen karardaki sonuç ceza esas alınarak hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Uygulamaya göre de;

Lehe sonuç doğurduğu kabul edilerek sanığın 765 sayılı TCK hükümlerine göre cezalandırılmasına karar verildiği halde, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin aynı Kanunun 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK.nın 63. maddesine göre mahsup edilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek aynı Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,