Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/427 K.2015/7777

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın katılana yönelik olarak araya herhangi bir hukuki veya fiili kesinti girmeksizin değişik zamanlarda birden ziyade cinsel içerikli mesaj gönderdiğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında eylemlerin bütün halinde zincirleme şekilde cinsel taciz kabulü ile hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde iki ayrı suç kabul edilerek karar verilmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde katılana cinsel içerikli mesajlar gönderip görüşmeler yapan sanık hakkında atılı suçtan belirlenen temel ceza üzerinden zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapıldığı sırada TCK'nın 43/1. maddesinin gösterilmemesi,