Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/445 K.2015/12032

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 103/6. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası belirlendikten sonra aynı Kanunun 31/2. maddesi ile 1/2 oranında yapılan indirim sonucu ceza miktarının 7 yıl 6 ay olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 31/2-son. uyarınca da verilen hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı gözetilerek sonuç hapis cezasının 7 yıl olarak tayin edilmesi gerekirken TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu ceza miktarının doğrudan 7 yıl olarak belirlenmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,