Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/4773 K.2016/4445

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170'inci maddesinin ikinci fıkrasının (h) ve (j) bentlerine göre;

"h) Yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri,"

"j) Suçun delilleri"

Dördüncü ve altıncı fıkralarına göre;

"(4) İddianamede, yükelenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır."

"(6) İddianamenin sonuç kısmın, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiği; suçun tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, ilgili tüzel kişi hakkında uygulanabilecek olan güvenlik tedbiri açıkca belirtilir."225. maddesine göre, "(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir"

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 16.06.2010 tarihli eylemi sebebiyle kamu davası açılmasına rağmen mağdurun 15.06.2011 tarihli celsedeki beyanları esas alınarak davaya konu edilmeyen iddiaları hakkında suç duyurusunda bulunmadan ve dava açılmadan ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 43. maddesi gereğince cezasında arttırım yapılması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,