Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/4842 K.2016/5102

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure vekilinin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 gün, 2006/8-317 Esas ve 2006/319 Karar sayılı ilamı gözetilerek CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'in tüm suçlar yönünden davaya katılmasına ve vekili Av. ...'in katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesine karar verilmiş ve tebliğnamedeki düşünceye bu nedenle iştirak edilmemiştir.

Mağdurenin soruşturma evresindeki beyanı, tanık anneannesi ... ile diğer tanık ...'ın da soruşturma evresinde mağdurenin beyanlarını destekleyen anlatımları ile tüm dosya içeriğine göre, sanıkların bakkaldan evine gelen mağdureyi evinin önünde kollarından tutmak suretiyle arabaya bindirmeye çalıştıkları sırada mağdurenin

tanık ...'nın da yardımıyla sanıkların elinden kurtulup kaçarken sanıklardan ...'in av tüfeği ile havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, kül halinde birden fazla kişiyle birlikte silahla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs olduğu ve sanıkların hukuki durumlarının buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek iki ayrı suç kabulüyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,