KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/4958 E., 2016/4990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ...'ın evlenmek amacıyla diğer sanıklarla iştirak halinde kaçırdığı mağdureyi pişmanlık göstererek aynı gün akşam saatlerinde ailesine teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayin edilirken, suçun özellik arzetmeyen işleniş biçimi ve benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesi karşısında, alt hadden ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden suçun işleniş şekli ile yer ve zamanı, suç işleme kastlarının yoğunluğu, güttükleri amaç ve saik, olayın vehameti ve sonuçlarından bahisle teşdit uygulanması,
Sanıkların, mağdureyi sanık ... ile evlenmesini sağlamak kastıyla kaçırdıklarının tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, hürriyetten yoksun kılma eyleminin cinsel amaçla gerçekleştirildiği sabit olduğu halde, haklarında TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması,Uygulamaya göre de;
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde arttırım maddesinin TCK'nın 109/3.f yerine 109/2.f olarak yazılması ve suçu birlikte işleyen sanıklar haklarında aynı Kanunun 109/3.b maddesinin uygulanmaması,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/4958, K. 2016/4990, 23 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama