Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5195 K.2016/4129

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan sanık ... müdafiin anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği gözetilerek incelemenin diğer sanıklar haklarında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, katılan sanık ... hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarından verilen cezaların miktarları itibariyle kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, ... müdafiin anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;