Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/552 K.2015/11417

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tüm dosya içeriğinden, sanık A...'in eşi olan mağdure H...'nin cep telefonunda erkek bir şahsa ait mesajlar görmesi sebebiyle tartışmaya başladıkları, sanığın mağdureyi evin yatak odasına kilitleyerek, telefonu alıp mesajları kontrol etmek istediği, ancak bu sırada mağdurenin kilitli bulunan yatak odasının camından kolayca kurtulma imkanının bulunduğunu düşünerek sanığın evin dışına çıkıp pencerenin önünde mesajları okuduktan sonra evin içine geri döndüğü anlaşılmaktadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun anlık olmayan bir süreyi zorunlu olarak içerdiği ve fiil ile sonucun hukuken kabul edilebilecek bir zaman müddetince sürmesini gerektirdiği, olayda ise mağdurenin yatak odasında çok kısa bir süre kaldığı, ayrıca dosya içerisindeki kroki ve evi dışardan gösteren fotoğraflar, tanık, mağdure ve sanık A...'in anlatımları ile sabaha doğru A...'in evin yatak odasına camdan kolaylıkla girerek mağdureyi yaraladığı da göz önünde bulundurularak mağdurenin kilitli olduğu yerden kolayca kurtulma imkanının olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde A... açısından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı,

diğer sanıklar F... ve A...'nin ise A...'in kendilerini arayıp çağırması üzerine eve geldiklerinde mağdure H...'nin bulunduğu yerden çıkartılmış olması nedeniyle bu sanıkların mağdurenin hürriyetini kısıtlamaya yönelik bir eylemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, mevcut haliyle sanıkların eylemlerinin kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve ek savunma hakkı verilerek bu suçtan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,