Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5568 K.2016/5753

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın anılan karara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiğinden, incelemenin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabul ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde yirmibeş yaşı içinde bulunan sanığın, kolundan tutup araca bindirmeye çalıştığı ondört yaşındaki mağdurenin, eline vurması üzerine sanığın eylemini devam ettirmeyerek sonlandırdığı anlaşılmakla, sanığın hareketlerini sonuna kadar götürebilmesi imkân dâhilinde bulunduğu halde önünde ciddi bir engel olmaksızın bundan vazgeçerek icra hareketlerine kendiliğinden son verdiği göz önüne alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle mevcut haliyle tamamlanan eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,