Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5579 K.2014/10672

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında cinsel istismar suçundan kurulan hükümlerde, dosya içeriğine göre mağdurun bulunduğu eve zaman zaman gidip bir süre kalan ve mağdur ile bir akrabalık bağı da bulunmayan sanık ...'ın, mağduru koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı anlaşılmış ise de, sanıkların atılı suçu TCK.nın 103/3. maddesi uyarınca birlikte işledikleri, mahkeme kabulününde bu yönde olduğu anlaşıldığından,

bu yasa maddesi kapsamında sanık ...'ın cezasında arttırım yapılmasının kanuna aykırı olduğu yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiş, yine dosyada mübrez Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 03.05.2013 muayene tarihli ilaç raporu belgesinde, mağdurun aktivite ve dikkat bozukluğu ile davranış bozukluğu tanıları ile 12 ay boyunca Sertralin ve Risperidon marka ilaçları kullanması gerektiğinin belirtildiği,

ancak mağdurun ruh sağılığının bozulduğuna dair Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince düzenlenen 17.12.2013 tarihli raporda mağdurun daha önce ruh sağlığına ilişkin gördüğü tedavi ve kullandığı ilaçlarla ilgili olarak herhangi bir görüş veya tespite yer verilmediği anlaşılmakla, mağdurun daha önce psikiyatrik tedavi gördüğü tüm evraklar Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinden getirtilerek, mağdurun ruh sağlığında meydana geldiği bildirilen bozulmanın sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan mı, sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan kaynaklanmış ise hangi sanığın eylemi ile olduğu,

veya her iki sanığın eylemlerinin birleşmesiyle mi gerçekleştiği, ya da kendisinde önceden var olan ruh sağlığı rahatsızlığından mı, yoksa sanıkların eylemleriyle ve kendisinde var olan ruhsal rahatsızlığın birleşmesinden mi kaynaklandığı konularının açıklığa kavuşturulup, mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın sanıkların gerçekleştirdiği olaylardan veya sanıkların eylemleri ile birlikte kendisinde var olan ruhsal rahatsızlığın birleşmesinden kaynaklandığının anlaşılması halinde sanıklar hakkında TCK.nın 103/2, 3 ve 43. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıla ulaşsa veya geçse dahi,

suçun sonucunda mağdurun ruh sağlığının bozulmasından dolayı neticenin ağırlığına göre tayin edilen cezanın, TCK.nın 49/1 ve 103/6. maddeleri gereğince yirmi yıla kadar arttırılmasının olanaklı bulunduğu nazara alınarak, hakkaniyet gereği ve anılan maddeye işlerlik kazandırabilmesi içinde cezalardan bir miktar daha arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, sanıklar haklarında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulama dışı bırakılması, karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.