KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/5642 E., 2015/9519 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 14 - 2012/313449
- Mahkemesi
- Kapatılan Konya 2. Sulh Ceza Mahkemesi (Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 03.07.2012
- Numarası
- 2011/997 Esas, 2012/989 Karar
- Suç
- Cinsel taciz
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, olay günü kullandığı araçla kaldırımda yürümekte olan mağdurenin yanında durup ön kapıyı açarak “of yavrum ne kadar güzelsin, manken gibisin, seninle tanışmak isterim, güzelim nereye kadar gideceksin, seni götüreyim” demesinin ardından yoluna devam ederek yakındaki durağa gelerek bekleyen mağdureyi takip edip yanından defalarca aracıyla geçtiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, mevcut haliyle sanığın eylemleri arasında hukuki veya fiili kesinti bulunmadığı gözetilmeden hakkında atılı suçtan tayin edilen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 11 ay 15 gün hapis cezasının ertelenmesine karşılık, anılan cezanın kısa süreli olmaması nedeniyle 5237sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre, 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği göz önüne alınarak anılan maddenin tatbikine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/5642, K. 2015/9519, 20 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama