Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/6084 K.2017/996

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun sübutuna ilişkin tek delilin kovuşturma evresinde ulaşılamayan mağdurenin soruşturma evresinde verdiği kolluk ifadesi olduğu nazara alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 236/2. maddesi gereğince maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından mağdurenin duruşmaya temini ile tanık sıfatıyla bizzat beyanı alındıktan sonra toplanacak delillere göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK'nın 210/1 ve 217/1. maddelerine muhalefet edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Tüm dosya içeriğinden, soruşturma evresinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçu ... isimli şahsın iştirakiyle işlediğinin kabul edildiği ve bu şahıs hakkındaki soruşturma evrakının 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 17/1. maddesi uyarınca tefrik edildiği anlaşılmakla, ... isimli şahıs hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığı, derdest veya kesin hükümle sonuçlanmış bir dava ya da kovuşturmaya yer olmadığına dair bir karar olup olmadığı araştırıldıktan sonra, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,