Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/6307 K.2014/9102

Cinsel saldırı suçundan sanık D.. E..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2014 tarihli ve 2013/404 Esas, 2014/4 sayılı Kararına sanık müdafii ve katılan vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, katılan vekilinin itirazının reddine, sanık vekilinin itirazının kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına ilişkin, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2014 tarihli ve 2014/135 D.İş sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesi de dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması durumunda temyiz kanun yoluna tâbi olacağı, itirazın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 sayılı Kararında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının yanı sıra suçun sübutuna ilişkin de incelenmesi gerektiği,

merciince kanun yolu incelemesinin; ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının şartlarının olup olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunup bulunmadığı yönlerine münhasır olduğu belirtilerek,

sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediğini sorulmadığı gerekçesiyle sanık vekilinin itirazının kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay bozma kararına karşı sanığın savunması alınırken hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini beyan ettiği gibi,

sanık vekilinin müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle söz konusu karara itiraz etmesine karşın bu yönden herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde sanık vekilinin itirazının kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20.05.2014 gün ve 94660652-105-39-2654-2014-8368/28431 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı

tevdii kılınmakla incelendi;