Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/6553 K.2016/7001

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay günü sabahı erken saatte spor yaparken gördüğü on yedi yaşı içerisindeki mağdureyi tutarak vücudunu okşadığı ve elinden kaçarak yoldan geçmekte olan halk otobüsüne koşması üzerine takip edip yakaladıktan sonra karşı koyan mağdurenin otobüse binmesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin teşebbüs safhasında kaldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda yapılan değişiklikte nazara alınarak 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesindeki çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı TCK'nın 109/2. maddesi gereğince belirlenen cezanın, mağdurenin yaşı nazara alındığında aynı Kanunun 109/3-f. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, Sanık hakkında, 5275 sayılı CGTİK'nın 108. maddesi gereğince mükerrirler ile ilgili denetim süresi belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin koşullu salıvermeyle ilgili kararı verecek mahkemeye ait olduğu gözetilerek sadece 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrıca denetimlik serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,