Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/6567 K.2014/12686

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 10.07.2013 yerine, 01.07.2013 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurenin suç tarihinden önce tanıştıkları, mağdurenin birkaç kez işyerine gelip gittiği, olay gününde de işyerinin önünden geçmekte iken sanık tarafından çağrıldığı, işyerindeki bilgisayarda internete baktığı sırada mağdurenin üzerindeki elbiselerini çıkartarak,

cebir, tehdit veya hile olmaksızın vücudunun değişik yerlerini öpüp emmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 5237 sayılı TCK. nın 109/1. maddesince cezalandırılması yerine, TCK.nın 109/2. maddesinin uygulanması ve mağdureye yönelik cinsel istismarın cebir ve tehdit kullanılarak yapıldığı gerekçesi ile TCK.nın 103/4. maddesince yazılı şekilde fazla ceza tayini, Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında,

5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,