Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7037 K.2016/3109

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...'e yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmü ile aynı müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın incelenmesinde;

Atılı suçların mağdure ...'a karşı işlenmemiş olması sebebiyle, SHÇEK hakkında verilen katılma kararının bu suçları kapsamadığı dikkate alınarak, katılan kurum vekilinin bu hükümlere ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdure ...'a yönelik cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğa atılı cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımına tâbi olduğu ve 16.06.2008 olan mahkeme sorgu tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.