Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7197 K.2015/4765

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 07.06.2012 gün 2011/3677 Esas 2012/6512 Karar sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere; sanığın, nüfus kaydına göre suç tarihinde onaltı yaşını doldurmuş bulunan mağdureye karşı 15.11.2006 günü işlediği saçlarını okşama şeklindeki bedensel temas içeren eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, 07.11.2006 ve 14.11.2006 tarihleri arasındaki, mağdureyi takip ederek "Şişt şişt, naber, adın ne senin, seninle arkadaş olmak istiyorum" şeklindeki cinsel içerikli sözlerin de zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu oluşturduğu, buna göre de sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve zincirleme surette cinsel taciz suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdureye baro tarafından zorunlu vekil tayin edildiği ve mağdure ile vekili arasında vekâletnameye dayalı bir ilişki olmadığı halde, sanık aleyhine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise, bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,