Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7365 K.2014/10896

Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık Ö.. Ç..'in, 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 31/2, 62, 52 ve 109/1-3abf, 31/2, 62. maddeleri gereğince 1000 TL adli para cezası ve 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan ise sanık M.. D..'ın aynı Kanunun 86/2, 31/3, 62, 52. maddeleri gereğince 1320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi uyarınca sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul Anadolu 7. Çocuk Mahkemesinin 13.03.2014 gün ve 2013/361 Esas, 2014/214 sayılı Kararına karşı O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarih ve 2014/244 D.İş sayılı Kararınınz incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesi de dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması durumunda temyiz kanun yoluna tâbi olacağı, itirazın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas,

2013/15 sayılı Kararında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının yanı sıra suçun sübutuna ilişkin de incelenmesi gerekeceği cihetle, somut dosya kapsamına göre, merciince O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen ve itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek değerlendirilmek üzere merciine gönderilen temyiz dilekçesinde belirtilen hususlara ilişkin,

“merciince suçun sübutu ve nitelendirilmesi gibi esasa ilişkin bir değerlendirme yapamayacağından” bahisle suçun sübutuna ilişkin değerlendirme yapılmaksızın itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.06.2014 gün ve 94660652-105-34-4947-2014-11677/40038 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 gün ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; itiraz halinde merciince, CMK.nın 231. maddesinde sayılan koşulların bulunup bulunmadığının tespiti yanında, itiraza konu karar hem maddi hem de hukuki yönden değerlendirilerek hukuka aykırılık saptanması halinde gerekçesi de gösterilmek suretiyle itirazı kabul edip yeniden karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilebileceği gözetilmeden sadece CMK.nın 231. maddesinde sayılan koşulların bulunup bulunmadığı hususunda değerlendirme yapılarak itirazın reddine karar verilmesi,