Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7410 K.2017/1295

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekilerin, Kaynarca ilçesi ... köyünde bulunan müşteki ... amcasına ait evde oturdukları, sanık ile haklarında atılı suçtan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların olay günü esasen gelmek istememelerine rağmen konuşma bahanesiyle müştekileri zorla araca bindirdiklerinin iddia edilmesi ve müşteki beyanlarının, eylemlerin oluş şekline ilişkin ayrıntı içermemesi karşısında, müştekiler ile konuyla ilgili bilgisi olduğu anlaşılan müşteki ... amcasının tanık sıfatıyla dinlenerek,

müştekilerin araca ne şekilde bindirildikleri, atılı suçun cebir, tehdit veya hile unsurunun nasıl gerçekleştiği, ayrıca TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi için her iki mağdura yönelik fiillerin kim tarafından nasıl işlendiği etraflıca sorulup araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 109/3. fıkrasında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli hallerinin bir bütün olarak sayıldığı ve her bir bentten dolayı ayrı ayrı arttırım yapılacağına ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi durumunda mahkemenin temel cezayı tayin ederken bu hususu da göz önünde bulundurması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın asgari hadden tayini,

Müştekilerin hangi eylemlerinin haksız tahrik teşkil ettiği açıklanmadan sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması,