Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7909 K.2017/2842

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın resmi nikahlı eşi olan mağdurenin, atılı suçla ilgili olarak soruşturma evresinde alınan beyanının dışında kovuşturma evresinde yapılan tebligata rağmen gelmemesi nedeniyle mahkemece dinlenilmesinden vazgeçilmiş ise de, aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin maddi gerçeğin ortaya çıkartılması açısından, 5271 sayılı CMK'nın 210/1 ve 236/2. maddeleri gereğince duruşmada dinlenilmesinden sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içeriğine göre sık sık alkol kullanan sanığın, olay günü yine alkol alarak eve geldiği, eline bıçak alıp balkona çıkarak etrafa küfürler savurduğu, bu esnada sanıkla birlikte alkol alan arkadaşı Umut’un sanığın evi önünden geçerken polis tarafından görülerek göz altına alındığı, bunun üzerine sanığın evde bulunan eşine bıçak yöneltip koluna girerek ve arkadaşı ...’un yanına gidiyoruz demek suretiyle zorla evden çıkartarak Gemlik çarşı meydanına kadar götürdüğü,

“ elinde bıçak olan bir şahsın bir bayanı kolundan tutarak zorla götürdüğü” şeklinde yapılan ihbar üzerine olay yeri çarşı meydanına gelen polislerin sanığı elinde bıçak ile mağdureyi zorla tutar halde gördükleri, bıçağı ve mağdureyi bırakması için uyarıda bulundukları, sanığın buna rağmen aynı şekilde yürümeye devam ettiği, polislerin ikna çalışmalarını sürdürdükleri, görüntülere nazaran sivil polislerin silah çıkarttıkları, devamında polisler sanığa yaklaşınca mağdureyi bırakıp kaçtığı, kovalama sırasında ayağının takılması sonucu yere düştüğü,

bunu takiben suç aletiyle birlikte ele geçirildiği anlaşılmış ve oluş mahkemece de bu şekilde kabul edilmiştir.

Sayın çoğunluk tarafından mağdurenin mahkemece dinlenilmemesi CMK.nın 210/1. maddesine aykırı görülerek, eksik araştırma gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Kanaatimizce bozma kararı usule ve dosya içeriğine açıkça aykırıdır. Şöyle ki;

CMK.nun 210/1.maddesi olay kanıtının tek tanık anlatımı olması halinde bunun dinlenmesini zorunlu kılmaktadır. Oysa dosyada sanığın atılı suçu işlediğini gösteren somut ve tarafsız bir çok kanıt bulunmaktadır. Bu kanıtlar şunlardır;

1-Mağdure ve üç polis tarafından imzalanan 07.07.2012 tarihli “olay ve yakalama tutanağı”: Bu tutanak sanığın mağdureyi bıçak kullanarak zorla çarşı meydanına götürdüğünü ve polis müdahalesi ile kurtulduğunu, ihbarın da bu yönde olduğunu göstermektedir.

2-Mobesse kamera kayıtları : Sanığın eylemini saptayan olay yerinde üç adet kamera kaydı polis tarafından belirlenmiştir. Bu kamera kayıtlarında sanığın bıçak zoruyla mağdurenin hürriyetini tahdit ettiği ve ancak polis müdahalesi ile kurtarıldığı açıkça görülmektedir. Bu görüntüler mahkeme tarafından izlenip sanığa da izlettirilerek savunması sorulduğunda, kayıtların doğru olduğunu söyleyerek eylemi kabul etmiş, sadece alkolün etkisi ile suçu gerçekleştirdiğini bildirmiştir.

3-Olay tarihli muhafaza tutanağı ve emanet eşya makbuzu: Bu belgeler sanığın olay sırasında bıçak kullandığının somut kanıtıdır.

4- Sanığa ait olay tarihli muayene ve alkol raporu: Bu raporlar sanığın olay günü alkollü olduğunu, buna bağlı olarak eylemi zorla gerçekleştirdiğini gösteren kanıtlardır.

5- Sanığın aşamalardaki ikrarları: Sanık Poliste susma hakkını kullanmış, ancak C. Savcısı, Sulh Ceza Mahkemesi ve mahkeme huzurunda alınan savunmalarında, elinde bıçak olduğu halde eşini kolundan tutup evden çıkartarak Gemlik Meydanına getirdiğini belirterek suçlamayı tümüyle kabul etmiştir.

6-Mağdure beyanı: Mağdure soruşturma aşamasında eylemi mahkemenin kabulüne uygun olarak anlatmıştır. Duruşmada haberdar edildiği halde gelmemiş, okunan beyanına sanık itirazda bulunmamış, doğru olmadığı yolunda bir açıklamada bulunmamıştır.