Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8054 K.2017/3142

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın bıçak zoruyla apartmanın bodrum katındaki kömürlüğe götürmek istediği mağdurenin direnmesi nedeniyle eylemini gerçekleştiremeyeceğini anlayarak kaçtığının anlaşılması karşısında, mevcut haliyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanık hakkında tamamlanmış suç hükümlerine göre uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini zorla ve bıçakla işlemesi nedeniyle temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesi üzerinden belirlenmesi gerekirken uygulama fıkrası da gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 109/1. maddesiyle temel cezanın belirlenmesi,

Dosyadaki raporlara göre sanığın gerçekleştirdiği eylem nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif şekilde yaralanan mağdurenin bu yaralanmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru içinde kaldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde bu suçtan da mahkumiyetine hükmedilmesi,