Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8087 K.2015/11862

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın işletmekte olduğu işyerine gelen onüç yaşı içerisindeki mağdureye müstehcen içerikli film izletip sonrasında izlediklerinin aynısını yapma teklifinde bulunduğu, ilk eyleminin TCK'nın 226/1 ve 105/1. maddelerinde düzenlenen müstehcenlik ve cinsel taciz suçlarını, farklı tarihte gerçekleşen son eyleminin ise işyerinden çıkarken mağdurenin poposuna dokunmak suretiyle bedensel temas içermesi nedeniyle aynı Kanunun 103/1-a. maddesi kapsamında sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturacağının anlaşılması karşısında,

mağdure ile kanuni temsilcisinin kovuşturma sırasında şikayetlerinden vazgeçtikleri de gözetilerek iddianameye konu eylemlerden dolayı şikayete tabi cinsel taciz ve diğer suçlardan ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, eylemlerin bütün halinde zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu şeklindeki oluşa uygun düşmeyen kabule istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,