Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8311 K.2017/3996

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Nüfus kaydına göre, kovuşturma evresinde beyanının alındığı 10.07.2012 tarihinde onbeş yaşını tamamlayan mağdurenin, sanık ...'dan şikayetçi olmadığını belirterek bu sanık yönünden davaya katılmadığı anlaşılmakla, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanık ... yönünden davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından vekilin bu sanıkla ilgili temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin 2012 yılı Mart ayında kaldığı yurttan kaçmasının ardından dışarıda olduğu dönem içerisinde başına gelen olayları yurda dönüşünde anlatmasından sonra 2011 yılı Ocak ve Ağustos aylarında sanıklarla ilgili iddiaları dile getirmesiyle gerçekleşen olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalarda değişen ve birbiriyle uyumsuz beyanları, kovuşturma evresinde sanık ...'ya ilgi duyduğunu, evlenmek istediğini ve sanığın bu isteğini geri çevirip başkasıyla nişanlanması nedeniyle onun da ismini verdiğine dair sanığın istikrar arz eden savunmalarıyla uyumlu açıklaması,

sanıkların aşamalardaki inkara yönelik savunmaları, intikal tarihi ile iddia olunan eylemler arasında geçen uzun zaman aralığı ve bu zaman diliminde mağdureye yönelik dava dışı kişiler tarafından gerçekleştirilen cinsel istismar eylemlerine dair dosyaya yansıyan anlatımlar nedeniyle delillerin zamanında toplanamamış olduğunun anlaşılması karşısında sanıklardan ...'nın mağdureye yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...'ın ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Anılan bozma sebebine göre sanık ...'ın, 2011 yılı Ocak ayında henüz onbeş yaşını tamamlamayan mağdureyi eve götürüp misafir ettiği olayda cinsel amaç güttüğü sabit olmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-f. maddeleri gereğince mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2011 yılı Ocak ayında sanık ...'ın, mağdureyle diğer sanık ...'in bulunduğu eve gittikleri ve sabaha kadar üçünün aynı evde kaldığı olayda, suç tarihi itibariyle onbeş yaşını tamamlamayan mağdureyi yanında tutan sanık ...'in üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-f. maddeleri gereğince mahkûmiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararı nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,