Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8345 K.2015/485

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 10.10.2012 tarihli raporunda, mağdurede depresif uyum bozukluğunun tespit edildiği, ruh sağlığını etkileyecek mahiyet ve derecede olan bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği gibi hile,

şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olarak veya olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmiş olması karşısında, ruh sağlığındaki bozulmanın cinsel istismar eylemi sonrasında gelişen psikososyal çatışmalardan kaynaklanmış olabileceği hususunda şüphe oluştuğundan, şüpheden sanık yararlanır ilkesi nazara alınarak TCK.nın 103/6. maddesinin tatbik imkanı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

ayrıca eylemlerin olayın intikalinden 7 veya 8 ay önce başlayıp 14.05.2011 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmasına karşın, suç tarihinin gerekçeli kararda 19.05.2011 olarak gösterilmesi,