Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8430 K.2014/14578

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mağdurelere yönelik eylemiyle ilgili TCK.nın 106/2.a ve 43. maddelerine göre verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası, TCK.nın 62. maddesiyle indirilirken 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak yanlış hesap sonucu eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya içeriğinden, sanığın, olay günü aynı binada oturan mağdurenin evine, açık olan yatak odası penceresinden girdiği, mağdurenin kendisini fark etmesi üzerine evden çıkmadan önce yanına aldığı bıçağı ima ederek "Sus" işareti yaptığı, evin mutfak bölümüne geçen mağdureyi takip ederek evde misafir olarak bulunan öz kızkardeşi ve mağdureyi yine üzerinde taşıdığı bıçağı kastederek "Kendimi de keserim, sizi de öldürür, keserim" biçiminde sözlerle tehdit ettiği ve dışarı çıkacağını söyleyerek kızkardeşinden ayakkabılarını getirmesini istediği,

akabinde evde yalnız kaldığı mağdureye "ben sana aşık oldum" diyerek kolundan tuttuğu, mağdurenin kolunu çekerek kapıyı açması üzerine ise evden çıkarak kendi evine geçtiğinin anlaşılması karşısında, olayın oluş şekli, olay mahalli ve zamanı da dikkate alındığında, sanığın mağdurenin kolunu cinsel arzuları tatmin amacıyla değil, sözünü dinletmek için tuttuğunun, oluşa göre eylemin cinsel taciz niteliğinde olduğunun kabulü gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,