Sanıklar ... ve ...’ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüs kabul edilerek bu suç ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyetlerine ve tehdit suçundan beraatlerine; sanık İbrahim’in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüs kabul edilerek mahkûmiyetine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar haklarında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK.nın 43. maddesine göre uygulama yapılırken kanun maddesinin 43. maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş ve sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... ve ... haklarında tehdit suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen anlatımları, ...’ın soruşturma aşamasındaki savunması ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...’ın mağdureye tekrar cinsel ilişkiye girmediği takdirde herkese önceki olayları duyuracaklarını ve sprey boya ile duvarlara yazacaklarını söylemeleri şeklindeki eylemlerinin şantaj suçunu oluşturacağı gözetilerek ek savunma hakkı verildikten sonra bu suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle tehdit suçundan beraatlerine hükmedilmesi,
Sanıklar ..., ... ve İbrahim haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Oluş ve tüm dosya içeriğine göre, mağdureyle anal yolla cinsel ilişkiye girmek isteyen sanıkların mağdurenin acı duyduğunu söylemesi ve istememesi üzerine, başkaca engel neden olmaksızın icra hareketlerine kendiliklerinden son verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar haklarında 5237 sayılı Kanunun 36. maddesi hükmü uyarınca gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle, sevişme şeklindeki cinsel ilişki içermeyen, eylemlerin mağdurenin yaşı ve rızası dikkate alındığında suç teşkil etmeyeceği gözetilerek sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.