Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8907 K.2015/2055

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 11.02.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 25.02.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Bugün dava evrakı incelendi, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Öğretmen olan sanık hakkında mağdureler ..., ..., ..., ... ve ... yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak;

Sanık müdafiin duruşmada da tekrarladığı dilekçelerle sanığın ruhi durumunun tespiti hususunda rapor alınmasını talep etmesi, sanığın cezaevinden gönderdiği savunma dilekçeleri ve tüm dosya içeriği karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın akıl hastalığının bulunup bulunmadığı, varsa akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Dosya içeriğine ve oluşa uygun kabule göre, sanığın, öğrencisi olan mağdureler... ve ... bacaklarını okşayıp yanaklarından öptüğünün ve parmağını mağdurelerin ağzına soktuğunun anlaşılması karşısında, Dairemizin 28.05.2014 gün ve 2014/3281 Esas, 2014/7140 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesindeki “Organ” tabirine kanunla bir sınırlama getirilmekle birlikte, oral,

anal veya vajinal bölgelere cinsel organ sokulması ya da cinsel organ dışında vücuda girme özelliği olan parmak gibi diğer organların da vücuda sokulması halinde suçun nitelikli halinin oluşabileceği ancak sokulmak istenen organ ile içine sokulmaya çalışıldığı vücut bölgesinden en az birinin cinsel özellik taşımasının gerektiği, failin cinsel organını mağdurun ağzına sokması,

vücuda organ sokulması niteliğinde ise de, dilin veya somut olayımızda olduğu gibi parmağın mağdurun ağzına sokulmasının her iki organın da cinsel özellik taşımaması nedeniyle vücuda organ sokulması niteliğinde kabul edilemeyeceği ve sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,