KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/9094 E., 2015/423 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez), mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Mağdurların aşamalardaki istikrarlı anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay gecesi sanığın elinde bıçak olduğu halde mağdurların bulunduğu evin kapısını kırmak suretiyle içeriye girdiği anlaşıldığından tebliğnamenin 2 nolu bendinde yer alan bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdurlara yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin, TCK.nın 43/2. maddesinde yer alan “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmü gereğince tek bir fiil olarak kabul edilerek, verilecek cezanın 5237 sayılı Kanunun 43/2. maddesi delaleti ile 43/1. maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın aleyhine sonuç doğuracak şekilde üç kez kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/9094, K. 2015/423, 21 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama