Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/9611 K.2017/311

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurenin görevsiz Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.08.2009 tarihli duruşmasında suça sürüklenen çocuk hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve şikayetten vazgeçmeden rücunun da mümkün olmaması karşısında, önceden verilen katılma kararının 5271 sayılı CMK'nın 243/1. maddesi uyarınca hükümsüz kaldığı anlaşıldığından, kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hakkı bulunmayın mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamı nazara alındığında olayın emsallerine göre vehamet arz etmemesi sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde teşdiden ceza belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,