Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/968 K.2015/11802

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olduğundan sanık müdafiin temyiz istemi itiraz kabul edilip merciince bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin mala zarar verme ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle evrak tetkik edildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, mala zarar verme suçundan verilen cezanın miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle hükmün temyizi mümkün bulunmadığından,

sanık müdafiin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığında görevli üç hekim tarafından düzenlenen 04.04.2011 tarihli, mağdurenin yapılan muayenesi sonucunda posttravmatik stres bozukluğu saptanması nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği rapor yeterli görülmeyerek, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğretim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden, sanığın eylemi nedeniyle mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra,

sonucuna göre suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK ile 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip ayrı ayrı olaya uygulanarak lehe kanunun belirlenmesi gerekirken, söz konusu rapora dayanılarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,