Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/9806 K.2017/4366

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babanın çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması ve babanın 2009 yılında vefat etmesi nedeniyle çocuk Şüheda'nın velayet hakkına sahip annesi Halime'nin, kovuşturma evresinde müşteki sıfatıyla verdiği ifadesinde sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasının ardından yüzüne verilen beraat hükmünü temyiz etmemesi karşısında,

çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan verilen beraat hükmünü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

-2-

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.