Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/10104 K.2016/1643

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine ilişkin Ek kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yokluğunda hüküm verilen ve duruşma ifadesinde bildirdiği adrese gönderilmeyip doğrudan sanığın MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca 21.06.2014 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, 19.03.2015 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 20.03.2015 günlü Ek kararın kaldırılmasına ve 30.06.2015 tarihli Ek kararın yok hükmünde sayılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve kabule göre; olayın öncesinde sanığın eşi ...'nin mağdur tarafından rahatsız edildiği, bu nedenle mağdur hakkında açılan ve dosyaya örnekleri getirtilen Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas, Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı kamu davalarının bulunduğu ve bu olayların yarattığı hiddetin etkisiyle sanığın müsnet suçu işlediği nazara alınmadan, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,