Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/1593 K.2015/5311

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yapılan yargılama sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2012 gün ve 2008/713 Esas, 2012/591 Karar sayılı hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.05.2014 gün ve 2014/3161 Esas, 2014/6832 Karar sayılı ilamı ile temyizin reddi yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2015 gün ve 2015/29001 sayılı itiraznamesi ile 6352 sayılı Kanunu 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden, İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 26.05.2014 gün ve 2014/3161 Esas, 2014/6832 Karar sayılı temyizin reddine dair kararının 6352 sayılı Kanununun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın daha önceden tanıdığı mağdurenin yanına giderek kendisiyle evlenmezse onu öldüreceğini söyledikten sonra bindirdiği taksiden inmesinin ardından mağdurenin sırtına bıçak dayayarak evine götürüp bir odaya kilitlediği ve bir süre darp ettiği, mağdurenin kendisiyle evleneceğini söylemesi üzerine kendisini serbest bıraktığı tüm dosya içeriğinden anlaşılmasına karşın, mağduredeki yaralanmaların kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış halllerine girmemesi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu nazara alınarak sanığın eylemlerinin kül halinde cebir ve silahla çocuğu cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,