Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/1668 K.2018/3805

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdur beyanları, savunma, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdurun aynı işyerinde birlikte çalıştığı sanıkla beraber onun evine gitmesinin ardından bu evde kaldığı sırada cebir, tehdit olmaksızın sanığın, mağdura nitelikli cinsel istismarda bulunduğu anlaşılmakla, yaşı itibariyle rızası hukuken geçersiz olan mağduru cinsel amaçla alıkoyan sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f, 5. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,