Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/1856 K.2018/5796

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın meydana çıkış şekli, mağdurenin beyanları, mağdurede darp cebir izi olmadığına dair adli rapor içeriği, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, mağdureye yönelik eylemlerini cebir, tehdit ya da hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan temel cezanın TCK'nın 109/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken 109/2. maddesine göre tespit edilmesi ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 103/1. maddesi ile saptanan temel ceza üzerinden koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/4. maddesiyle arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,