Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/2341 K.2018/6841

İlk derece mahkemesince verilen hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin sanık ... (... oğlu) hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... (... oğlu) hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılanın anılan karara yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesinin zorunlu olduğu anlaşıldığından dosyanın mahkemesine İADESİNE,

Katılanlar vekilinin sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık ... hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından doğrudan verilen para cezalarının miktarı itibariyle kesin olmasından dolayı temyizleri mümkün bulunmadığından, katılanlar vekilinin anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... (... oğlu) hakkında mağdur ...'e yönelik taksirle yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyizin suçun vasfına yönelik olduğu bu nedenle temyizinin mümkün olduğu gözetilerek taksirle yaralama suçundan verilen hükümle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesine gelince;